Pedagog szkolny

Godziny pracy pedagoga szkolnego 

Poniedziałek

 

Wtorek

 

Środa

 

Czwartek

 

Piątek

 

                  8.00-14.20

 

                       8.00-14.20

 

                       8.00-14.20

 

                       8.00-14.20

 

                       8.00-14.20

 


Drogi Uczniu!

Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

  • ·        jesteś samotny i czujesz, że nikt Cię nie rozumie,
  • ·        nie potrafisz porozumiewać się z kolegami  lub/i nauczycielem,
  • ·        masz problemy rodzinne i nie wiesz jak je rozwiązać,
  • ·        potrzebujesz pomocy,
  • ·        chciałbyś z kimś porozmawiać,
  • ·        masz trudności z nauką,
  • ·        masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić.

Przyjdź także z każdą sprawą, z którą nie potrafisz sobie poradzić.

 

Nie ma takiego problemu, którego nie da się rozwiązać!

Niektóre z nich wymagają jedynie więcej czasu.

 

 

 

Szanowny Rodzicu!

 

Zwróć się do pedagoga  szkolnego gdy:

  • ·       niepokoi Cię zachowanie dziecka,
  • ·       chcesz porozmawiać o dziecku i Twoich z nim relacjach,
  • ·       chcesz porozmawiać o funkcjonowaniu dziecka w szkole,
  • ·       potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania,
  • ·       szukasz pomocy.

 

PRAKTYCZNE PORADY DLA RODZICÓW

 

Karać czy nagradzać dziecko?

Karać czy nagradzać? To pytanie stawiają sobie wszyscy rodzice i nauczyciele. Odpowiedź zależy m.in. od przyjętego systemu wartości, własnych doświadczeń jako dziecka i jako dorosłego w relacji z dzieckiem, a także od wiedzy na temat rozwoju człowieka.

Nagrody

Nagroda, by spełniała swoje zadanie bodźca wzmacniającego pożądane zachowania dziecka, musi spełniać kilka funkcji:

• Dostarczać dziecku przyjemności, radości, poczucia satysfakcji.
• Wzmacniać jego poczucie własnej wartości i wiary we własne możliwości.
• Realizować potrzebę bycia ważnym, uznawanym, szanowanym.
• Wzmacniać więzi emocjonalne z osobami nagradzającymi dziecko.
• Zachęcać do nowych wyznań.

Nagradzanie spełnia swoje funkcje, gdy:

• Wynagradza działania dziecka wymagające dodatkowego wysiłku.
• Zaspokaja potrzeby i pragnienia dziecka. Trzeba dobrze poznać dziecko, by wiedzieć, czego pragnie!
• Następuje bezpośrednio po konkretnym zachowaniu dziecka, aby kojarzyło nagrodę z danym zachowaniem.
• Jest urozmaicone i sporadyczne. Dziecko nie oczekuje wówczas stale nagrody za każde zachowanie zgodne z wolą dorosłego, a nagroda nie traci wartości w jego oczach.

Rodzaje nagród

Nagrodą może być wszystko, co sprawia dziecku przyjemność, np. wyjście do kina, kupno nowej książki, przyznawanie przywilejów. Jednak tym, co najbardziej nagradza, jest doznanie miłości ze strony rodziców. Pochwała, uśmiech, przytulenie i ciepłe słowa to najsilniej motywujące nagrody, jednocześnie rozwijające poczucie własnej wartości i wiarę w siebie.

Pamiętaj!

• Nagrody powinny się odwoływać do wartości niematerialnych (uznanie, szacunek). Dzięki temu dziecko stopniowo zacznie się zachowywać w pożądany sposób nie z chęci zadowolenia rodziców/opiekunów, ale ze względu na kształtujący się własny system wartości.
• Nie dawaj dziecku pieniędzy w nagrodę! Dając pieniądze pokażesz mu, co naprawdę liczy się w życiu i nauczysz je interesowności. Gdy przestaniesz stosować tego typu nagrodę, dziecko z pewnością będzie niezadowolone. Nie będzie też rozumiało nowej sytuacji i Twojego postępowania.
• Chwaląc dziecko, wyrażaj uznanie i zadowolenie adekwatne do jego zachowania. Nie reaguj nadmiernie (Och, to nieprawdopodobne, jak cudownie posprzątałeś!!!) – dziecko może się poczuć zakłopotane, zawstydzone i zmieszane, wiedząc, że rodzic – z nieznanych mu przyczyn przesadza.

 Kary

Wiele badań dotyczących motywującego wpływu kar i nagród na zachowanie ludzi wskazuje, że karanie (szczególnie, gdy są to kary o charakterze upokarzającym werbalnie lub fizycznie) nie jest skuteczne. Przeciwnie – wywołuje ogromny żal, gniew i pragnienie zemsty. Wprawdzie chwilowy efekt zostaje osiągnięty – dziecko powstrzyma się przed niepożądanymi działaniami, jednak jego zachowanie motywowane jest głównie lękiem i chęcią uniknięcia bólu. Z biegiem czasu dziecko może przyzwyczaić się do tego typu upokarzających kar i rozwinąć w sobie poczucie dumy z nieokazywania przeżywanych uczuć, zaprzeczanie im lub – co gorsza- zidentyfikuje się z „oprawcą”, stając się prześladowcą słabszych od siebie osób.
Celem kary jest pomoc w eliminowaniu niepożądanych zachowań oraz zmniejszanie prawdopodobieństwa ich wystąpienia w przyszłości. Odpowiednio dobrane, starannie przemyślane kary mogą sprzyjać rozwijaniu u dziecka poczucia odpowiedzialności i umiejętności przewidywania konsekwencji swoich działań na podstawie rozpoznawania, co jest dobre, a co złe.

Rodzaje kar

• Kary naturalne - gdy np. dziecko celowo zniszczyło zabawkę, to przez pewien okres, stosunkowo krótki, nie dostaje nowej. Raczej dla młodszych dzieci.
• Zadośćuczynienie – zrekompensowanie strat, np. w postaci 
naprawy zniszczonej rzeczy, przeprosin.
• Izolacja – wyłączenie dziecka na pewien okres z danej sytuacji. Gdy dziecko jest np. agresywne w stosunku do innej osoby, prosimy, by się na pewien czas oddaliło (wyszło do swojego pokoju). Gdy będzie spokojniejsze – może wrócić. Uwaga! Karę tę należy stosować wyjątkowo, raczej w stosunku do starszych dzieci.
• Słowna dezaprobata – upomnienie, nagana, wyrażana także 
językiem ciała: tonem i mimiką najlepiej „komunikatem Ja”, np.: 
Czuję złość, kiedy tak krzyczysz na swoją siostrę. Nie podoba mi się takie zachowanie. Myślę, że ona może się bardzo bać. Chciałabym, żebyś upomniał ją, żeby nie ruszała twoich rzeczy, kiedy jeszcze jesteś spokojny. Czy możemy się tak umówić?
• Ograniczanie uprawnień lub odebranie przyznanych 
przywilejów.

Zanim ukarzesz swoje dziecko – pomyśl!

• Jakie mogą być motywy dziecka?
• Jakie są Twoje motywy?
• Co dziecko chciałoby powiedzieć swoim zachowaniem?
• Jak Twoja reakcja zostanie odebrana przez dziecko?
• Co zrozumie i czego nauczy się dziecko o sobie, Tobie i świecie, gdy zastosujesz określoną karę?
• Czego chciałbyś nauczyć dziecko, stosując karę, i jak mógłbyś je tego nauczyć, odwołując się do innych środków?

Pamiętaj!

• Zawsze szczegółowo przemyśl decyzję o ukaraniu dziecka i rób to tylko wówczas, gdy zawiodą inne środki wpływania na jego niepożądane zachowanie.
• Kara powinna być sprawiedliwa i stopniowalna. Nie karz surowo za niewielkie przewinienie.
• Kara powinna być wymierzona we właściwym czasie. Nie odwlekaj jej.
• Dostosuj karę do wrażliwości dziecka.
• W trakcie odbywania przez dziecko kary nie unikaj go. Bądź z nim w kontakcie.
• Zanim ukarzesz dziecko, sprawdź czy jest świadome popełnionego przewinienia.
• Oceniaj nie dziecko, lecz jego zachowanie.
• Zawsze znajdź czas, by – zanim wymierzysz karę – wysłuchać wyjaśnień dziecka. Bądź elastyczny – zmień rodzaj kary, jeśli dziecko okazuje skruchę.
• Bądź konsekwentny.
• Nie poniżaj i w żaden sposób nie naruszaj godności osobistej dziecka.
• Nie stosuj kar cielesnych. Nie bij!

 

Na podstawie „Trudne sytuacje w szkole podstawowej”, wyd. RAABE

Jak zmotywować się do regularnej nauki?


 

1. Obudź w sobie ciekawość świata
Rozwijaj zainteresowania, aktywnie spędzaj czas wolny, korzystaj z zajęć pozalekcyjnych.
2. Pomyśl, po co się uczysz
Zastanów się do czego jest ci potrzebna nauka? Chcesz zdać egzamin? Zaliczyć sprawdzian? Pokazać temu wstrętnemu kujonowi, że ty też potrafisz? W przyszłości mieć ciekawy zawód? Warto pamiętać, że wkuwanie nie jest celem, ale dążeniem do niego.

3. Ucz się dla przyjemności
Nauka i przyjemność? Wydaje się niemożliwe, a jednak! W końcu chyba nie ma osoby, która nie chciałaby zabłysnąć. Bo - wbrew pozorom - zdobytą wiedzę możesz wykorzystać nie tylko w szkole, ale także poza nią. Chociażby tłumacząc młodszemu rodzeństwu,  swojej sympatii, dlaczego tak naprawdę samolot lata. Zyskujesz nie tylko jej wdzięczność ale i podziw dla twojej wiedzy.
4. Zapewnij sobie święty spokój
Inni, tzn. rodzice, dziadkowie ciągle ci trują, że się nie przykładasz do nauki.Oszczędź im i sobie czasu, który na to marnują. Poświęć tę godzinę, dwie dziennie na powtórki, a zobaczysz, że już po tygodniu poprawi się atmosfera w domu.
5. Poszukaj pomocnej dłoni
Dużo łatwiej wytrwać w postanowieniu regularnej nauki mając kogoś u boku.            Znajdź kogoś godnego zaufania, kto będzie cię wspierać, zachęcać bez oceniania oraz pomagać w omijaniu przeszkód. Staraj się z nim spotykać w miarę często.

6. Wynieś jak najwięcej z lekcji
Im więcej zapamiętasz z wykładu, tym więcej wolnego czasu dla ciebie po szkole. Zamiast uciekać myślami, skup się, słuchaj aktywnie, co mówi nauczyciel, zadawaj pytania,  jeśli czegoś nie rozumiesz. Podczas słuchania skojarz przedstawiane informacje z czymś zabawnym lub ważnym dla ciebie i zanotuj to skojarzenie - małym rysunkiem, zabawnym komentarzem. itp.
7. Chcieć to móc
Możesz wiele osiągnąć, jeśli tego naprawdę chcesz. Spróbuj wyzwolić w sobie emocje, które pozwolą ci nie zasnąć nad nudnym podręcznikiem. Biorąc do ręki książkę, zeszyt, notatki, powiedz sobie "Zamierzam się teraz uczyć, będę się koncentrować na tym, jak tylko mogę, i będę uważać, aby się nie dekoncentrować". Obserwuj swoją koncentrację - jeśli odpłyniesz, sprowadź myśli na właściwe tory. Metoda ta wydaje się pozornie bezsensowna, ale działa. Po paru dniach dostrzeżesz, że poprawiła się twoja koncentracja. Nie tylko na potrzeby szkolne!

Pedagog  szkolny zaprasza na konsultacje indywidualne i grupowe dotyczące usprawniania pamięci, koncentracji uwagi oraz poprawy  zarządzania czasem tj. dobrej organizacji własnej pracy.